نگاره: ‏‎A <3‎‏



تاريخ : چهارشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1392 | 16:43 | نویسنده : وفا فتح اللهی |

عکس



تاريخ : چهارشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1392 | 16:42 | نویسنده : وفا فتح اللهی |

عکس



تاريخ : چهارشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1392 | 16:40 | نویسنده : وفا فتح اللهی |

عکس



تاريخ : چهارشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1392 | 16:39 | نویسنده : وفا فتح اللهی |


شرلوك هولمز كارآگاه معروف و معاونش واتسون رفته بودند صحرا نوردي و شب هم چادريزدند و زير آن خوابيدند. نيمه هاي شب هولمز بيدار شد و آسمان را نگريست.
بعد واتسون را بيدار كرد و گفت: نگاهي به آن بالا بينداز و به من بگو چه مي
بيني؟

واتسون گفت: ميليونها ستاره مي بينم .

هولمز گفت: چه نتيجه ميگيري؟

واتسون گفت: از لحاظ روحاني نتيجه مي گيرم كه خداوند بزرگ است و ما چقدر در اين دنيا حقيريم.

از لحاظ ستاره شناسي نتيجه مي گيريم كه ماه در برج مشتري است، پس بايد اوايل تابستان باشد.

از لحاظ فيزيكي، نتيجه ميگيريم كه مريخ در موازات قطب است، پس ساعت بايد حدود سه نيمه شب باشد.

شرلوك هولمز قدري فكر كرد و گفت: واتسون تو احمقي بيش نيستي. نتيجه اول و مهمي كه بايد بگيري اينست كه چادر ما را دزديده اند !!!



تاريخ : چهارشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1392 | 16:38 | نویسنده : وفا فتح اللهی |

عکس



تاريخ : چهارشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1392 | 16:37 | نویسنده : وفا فتح اللهی |

عکس



تاريخ : چهارشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1392 | 16:33 | نویسنده : وفا فتح اللهی |

باوكێك بوتڵێكی شەربەت پيشانی مناڵەكەی ئةيات كەتەمنی 9 ساڵه منداڵەكه بەتەمایە پڕتەقاڵەکە دةربێنێت لة بوتڵەكەدا مناڵەكەش هەر سەری ئەسوڕما لةو پڕتەقاڵە كة چۆن چووەته ناو ئەو بوتڵه تا ووتی بە باوكی ئةو پڕتەقاڵە چۆن چووەته ناو ئەو بوتڵە؟؟! باوكی ووتی وەرە كوڕم بردی بۆ لای دارێكی پڕتەقاڵ و ووتی: ئةو پڕتەقاڵە بە بچووكی پێش پێگەيشتن خستمه ناو بوتڵەكەوه و بە دارەكەشەوە هەڵمم واسی هەتا گەوره بوو و ئێستاش زۆرر ناڕەحەته دەربێت ئةو پڕتەقاڵە لة بوتڵە،،ووتيشی بەكورەکەی لەبەر ئەوه كوڕم ئەگەر مناڵ بة ڕەوشتی بەرز و جوان پەروەردە بكرێت كة گەوره بوو زۆر قورسە ئةو ڕەوشتەی تيا دةربێنرێت..




تاريخ : چهارشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1392 | 16:31 | نویسنده : وفا فتح اللهی |
رۆژێك كوڕێک چوو بۆلاى كچێک و داواى لێ كرد شوى پێبكات, كچەكە پێى ووت:
... هێى..! گوێ ڕاگرە..,
... موچەى مانگانەى تۆ بەقەدەر ئەوەيە كە من لەڕۆژێكدا سەرفى دەكەم. پێم بڵێ چۆن دەتوانم شوو بە تۆ بكەم؟
چۆن توانيت بير لە وەها شتێك بكەيتەوە..؟
من هەرگيز ناتوانم تۆم خۆشبوێت..
... لەبەرئەمە.., تكايە من لەبيركەو لەگەڵ كەسێكى ترى هاوشانى خۆت زەواج بكە."
بەڵام هەرچۆنێك بوو كوڕە نەيتوانى بە ئاسانى كچەكە لەبيركات..
لەپاش ١٠ساڵ رۆژێك لەناو مۆڵێكدا يەكتريان بينى..
خانمەكە ووتى" هێى, تۆ! چۆنيت؟
من ئێستا شوم كردووە و وە دەزانيت موچەى مانگانەى مێردەكەم دەگاتە ١٥,٧٠٠دۆلار.
دەتوانيت بڕوا بەمە بكەيت؟
وە ئەو زۆريش قۆزە.."
چاوانى كوڕەكە بەبيستنى ئەم ووشانە پڕبوو لە فرمێسك.. لەدواى چەند چركەيەك مێردى كچەكە هات بەڵام بەرلەوەى كچەكە هيچ بڵێت..,كاتێك مێردەكەى كوڕەكەى بينى.., ووتى گەورەم تۆ لێرەيت خێزانەكەى منت بينيوە.."
دواتر بە ژنەكەى ووت., " ئەمە بەڕێوبەرەكەى منە., منيش يەكێكم لەو كرێكارانەى ئەم كە لەپرۆژە ١٠٠ مليۆن دۆلاريەكەى كاردەكەين..
ئايا ئازيزم تۆ ئەو ڕاستيە دەزانيت؟ كە بەڕێوبەرەكەم خانمێكى خۆشويستوە بەڵام نەيتوانيوە دڵى ئەو خانمە بەدەست بێنێ..
هەر لەبەرئەمەيە كە تا ئێستا ژنى نەهێناوە... چەندە خۆشبەخت دەبوو ئەو خانمە گەر شوى پێبكردايە...
لەم ڕۆژانەدا كەس بەو ڕادەيە كەسى خۆشناوێت, ئەم قسانەى بە ژنەكەى ووت..
خانمەكە بەتەواوى توشى شۆك بوو نەيتوانى تاكە ووشەيەكيش بڵێت...

ژيان زۆر كورتە ڕێك وەك ئاوێنەيەك وايە..
تۆ دەتوانيت تەنها ئەوەندە ببينيت كە لەئاوێنەكەدا ديارە..
كەواتە زۆر لوت بەرزو لەخۆباى مەبە و ئەوەندە شانازى بەخۆتەوە مەكەو لەبەرزييەوە مەڕوانە كەسانى خوار خۆت..
لەبەر ئەوەى باردۆخى تۆش هەروەك و كەش و هەوا دەگۆڕێت..!
هيچ كەس بەكەم مەزانە, چونكە هەركەسێك تواناى شاراوەى خۆى تێدايه...!!



تاريخ : چهارشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1392 | 16:28 | نویسنده : وفا فتح اللهی |



تاريخ : چهارشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1392 | 16:25 | نویسنده : وفا فتح اللهی |

برای هزارمین بار بود که پسر بر سر پدر فریاد میکشیدوبخاطر شغلش او را موجب سرافکندی خود میان دوستانش میدانست ...پدرش بقول دوستانش دلقکی مسخره بود ودر سیرک وسالنهای نمایش مردم رامیخنداند تا خرج زندگی بخورنمیرشان را دربیاورد ...پیرمرد دلقک که آثار غم وناراحتی شدید در چهره اش بوضوح دیده میشد آهی کشید وگفت...پسرم من با همین خنداندن مردم تو را بزرگ کردم ...پسر که حالا برای خودش جوانی داشت وبر اسب غرور می تاخت حرفای پدرش را نیمه کاره گذاشت و با تحکم گفت :لعنت به اینجور بزرگ شدن ...حسرت همه چیز تو دلم موند..بچه های دبیرستان همیشه بخاطر شغلت منو مسخره میکنن ..تو را به هر کی میپرستی این شغل لعنتی رو کنار بذار... بخدا قسم اگه امشب باز بری سرکار ومردم رو بخندونی حق نداری برگردی خونه ..فهمیدی بابا دلقک..
جمله آخر را با نفرت واز روی عمد گفت واز خانه بیرون زد..پیرمرد مدتی در فکر فرو رفت عاقبت صفحه کاغذی برداشت وجند خطی نوشت و بیرون زد..
آخرای شب بود ..پسر به خانه باز گشت ..خبری از پدرش نبود..عصبانی شد وزیر لب چیزی گفت ..به خیالش باز سرکار همیشگی رفته بود ..کاغذی سفید کنار میز ش توجهش را جلب کرد ..برداشت وآرام وبا دلهره خواند..
پسرم این آخرین حرفای پدر دلقکت هست که میخوانی ..سالهاست حقیقتی را از تو پنهان کردم ..سالها پیش که تازه دلقک شده بودم ومردم را میخنداندم در یکی از شبها وبعد از اتمام کار نوزاد کوچکی را انتهای سالن تنها وبیکس پیدا کردم ..معلوم بود خانواده اش از سر ناچاری وفقر او را سر راه گذاشته اند ...من که خود خانواده ای نداشتم تصمیم گرفتم نوزاد کوچک را که پسر بودبزرگ کنم ..با سیاه بازی ودلقک شدن تو سیرک وبرنامه های مختلف او را بزرگ گردم ..همچون فرزند خونیم اورا دوست داشتم وبا عشق بزرگ کردم ..تمام بضاعت من همین بود ..امشب که با نفرت وبیزاری مرا بخاطر شغلم مایه شرمساری خود دانستی از خودم متنفر شدم ...بخاطر دل تودیگر از امشب به سرکار همیشگی نخواهم رفت ..تو را هم بالاجبار ترک خواهم کرد ..من پیرمردی ناتوان هستم ودر این سن کار دیگری ازمن ساخته نیست ..چون نمیخواهم دلقک بمانم پس دیگر نمیتوانم خرج زندگی را در بیاورم ...امشب برای ابد ترکت میکنم ..مرگ برایم شیرین تر از این زندگی سراسر رنج است...امشب در سالنی که سالها مردم را در آن خنداندم خودم را دار خواهم زد.. مواظب خودت باش و دلقک بیچاره ای که سالها سعی کرد پدرت باشد را ببخش وبرای آمرزشش دعا کن ..



تاريخ : چهارشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1392 | 16:23 | نویسنده : وفا فتح اللهی |



تاريخ : چهارشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1392 | 16:19 | نویسنده : وفا فتح اللهی |
عکس



تاريخ : دوشنبه نهم اردیبهشت 1392 | 23:13 | نویسنده : وفا فتح اللهی |
ﭘﺴﺮ 16 ﺳﺎﻟﻪ ﺍﺯ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﭘﺮﺳﯿﺪ : ﻣﺎﻣﺎﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮﻟﺪ
18 ﺳﺎﻟﮕﯿﻢ ﭼﯿﮑﺎﺩﻭ ﻣﯿﮕﯿﺮﯼ؟
ﻣﺎﺩﺭ: ﭘﺴﺮﻡ ﻫﻨﻮﺯ ﺧﯿﻠﯽ ﻣﻮﻧﺪﻩ
ﭘﺴﺮ 17ﺳﺎﻟﻪ ﺷﺪ. ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﺣﺎﻟﺶ ﺑﺪ ﺷﺪ،ﻣﺎﺩﺭ ﺍﻭ ﺭﺍ
ﺑﻪ ﺑﯿﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻥ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺩﺍﺩ،ﺩﮐﺘﺮ ﮔﻔﺖ ﭘﺴﺮﺕ
ﺑﯿﻤﺎﺭی قلبی ﺩﺍﺭﻩ . ﭘﺴﺮ ﺍﺯ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﭘﺮﺳﯿﺪ : ﻣﺎﻡ
ﻣﻦ ﻣﯿﻤﯿﺮﻡ ...؟ ! ﻣﺎﺩﺭ ﻓﻘﻂ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮﺩ . ﭘﺴﺮ ﺗﺤﺖ
ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺑﻮﺩ
ﻫﻤﮥ ﻓﺎﻣﯿﻞ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮﻟﺪ 18 ﺳﺎﻟﮕﯽِ ﺍﺵ ﺗﺪﺍﺭﮎ
ﺩﯾﺪﻧﺪ ﻭﻗﺘﯽ ﭘﺴﺮ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺁﻣﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺎﻣﻪ ﺍﯼ
ﮐﻪ ﺭﻭﯼ ﺗﺨﺘﺶ ﺑﻮﺩ ﺷﺪ ....
ﭘﺴﺮﻡ ؛ ﺍﮔﺮ ﺍﯾﻦ ﻧﺎﻣﻪ ﺭﺍ ﻣﯿﺨﻮﺍﻧﯽ ﯾﻌﻨﯽ ﻫﻤﻪ
ﭼﯿﺰ ﻋﺎﻟﯽ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺷﺪﻩ،ﯾﺎﺩﺗﻪ ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﭘﺮﺳﯿﺪﯼ
ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮﻟﺪﺕ ﭼﯽ ﮐﺎﺩﻭ ﻣﯿﺨﻮﺍﯼ؟
ﻭ ﻣﻦ ﻧﻤﯿﺪﻭﻧﺴﺘﻢ ﭼﻪ ﺟﻮﺍﺑﯽ ﺑﺪﻡ ! ﻣﻦ ﻗﻠﺒﻢ ﺭﻭ
ﺑﻪ ﺗﻮ ﺩﺍﺩﻡ،ﺍﺯﺵ ﻣﺮﺍﻗﺒﺖ ﮐﻦ ﻭ ﺗﻮﻟﺪﺕ ﻣﺒﺎﺭﮎ
ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﺗﻮ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﺍﺯ ﻗﻠﺐِ ﻣﺎﺩﺭﻭ ﻋﺸﻘﺶ
ﻧﯿﺴﺖ.



تاريخ : دوشنبه نهم اردیبهشت 1392 | 0:10 | نویسنده : وفا فتح اللهی |
عکس



تاريخ : یکشنبه هشتم اردیبهشت 1392 | 1:39 | نویسنده : وفا فتح اللهی |

عکس



تاريخ : یکشنبه هشتم اردیبهشت 1392 | 1:34 | نویسنده : وفا فتح اللهی |
عکس



تاريخ : یکشنبه هشتم اردیبهشت 1392 | 1:34 | نویسنده : وفا فتح اللهی |

عکس



تاريخ : یکشنبه هشتم اردیبهشت 1392 | 1:32 | نویسنده : وفا فتح اللهی |
ﯾﮏ ﺩﺍﻧﺸﺠﻮﯼ ﻋﺎﺷﻖ ﺳﯿﻨﻪ ﭼﺎﮎ ﺩﺧﺘﺮ
ﻫﻤﮑﻼﺳﯿﺶ ﺑﻮﺩ.
ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﯾﮏ ﺭﻭﺯﯼ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﺟﺮﺍﺕ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺑﻪ
ﺩﺧﺘﺮ ﺭﺍﺯ ﺩﻟﺶ ﺭﻭ ﮔﻔﺖ ﻭ ﺍﺯ ﺩﺧﺘﺮﻩ
ﺧﻮﺍﺳﺘﮕﺎﺭﯼ ﮐﺮﺩ.
.
.
.
ﺍﻣﺎ ﺩﺧﺘﺮ ﺧﺎﻧﻮﻡ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻣﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺷﺪ ﻭ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ ﭘﺴﺮ ﺭﻭ ﺭﺩ ﮐﺮﺩ.
ﺑﻌﺪﻡ ﭘﺴﺮ ﺭﻭ ﺗﻬﺪﯾﺪ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﺮﺍﺵ
ﻣﺰﺍﺣﻤﺖ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﮐﻨﻪ، ﺑﻪ ﺣﺮﺍﺳﺖ ﻣﯿﮕﻪ...
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺍﺯ ﭘﯽ ﻫﻢ ﮔﺬﺷﺖ ﻭ ﺩﺧﺘﺮﻩ ﻭﺍﺳﻪ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ ﺍﺯ ﭘﺴﺮ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻣﺎ ﯾﮏ ﺟﺰﻭﻩ ﻗﺮﺽ
ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺩﺍﺧﻠﺶ ﻧﻮﺷﺖ ” : ﻣﻦ ﻫﻢ ﺗﻮ ﺭﻭ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ، ﻣﻦ ﺭﻭ ﺑﺒﺨﺶ ﺍﮔﺮ ﺍﻭﻥ ﺭﻭﺯ
ﺭﻧﺠﻮﻧﺪﻣﺖ “
ﺍﮔﺮ ﻣﻨﻮ ﺑﺨﺸﯿﺪﯼ ﺑﯿﺎ ﻭ ﺑﺎﻫﺎﻡ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻦ ﻭ
ﺩﯾﮕﻪ ﺗﺮﮐﻢ ﻧﮑﻦ.
.
.
ﻭﻟﯽ ﭘﺴﺮ ﺩﺍﻧﺸﺠﻮ ﻫﯿﭽﻮﻗﺖ ﺩﯾﮕﻪ ﺑﺎﻫﺎﺵ
ﺣﺮﻑ ﻧﺰﺩ.
.
.
ﭼﻬﺎﺭ ﺳﺎﻝ ﺁﺯﮔﺎﺭ ﮔﺬﺷﺖ ﻭ ﻫﺮ ﺩﻭ ﻓﺎﺭﻍ
ﺍﻟﺘﺤﺼﯿﻞ ﺷﺪﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﭘﺴﺮ ﺩﯾﮕﻪ ﻃﺮﻑ ﺩﺧﺘﺮﻩ
ﻧﺮﻓﺖ!!.
.
.
ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺍﺧﻼﻗﯽ ﺍﯾﻦ ﻣﺎﺟﺮﺍ
.

.
.
ﭘﺴﺮﻫﺎﯼ ﺩﺍﻧﺸﺠﻮ ﻫﯿﭽﻮﻗﺖ ﻻﯼ ﮐﺘﺎﺏ ﻫﺎ ﻭ
ﺟﺰﻭﻩ ﻫﺎﺷﻮﻥ ﺭﻭ ﺑﺎﺯ ﻧﻤﯿﮑﻨﻨﺪ.


تاريخ : پنجشنبه پنجم اردیبهشت 1392 | 11:26 | نویسنده : وفا فتح اللهی |

 


ادامه مطلب

تاريخ : پنجشنبه پنجم اردیبهشت 1392 | 2:23 | نویسنده : وفا فتح اللهی |

 



تاريخ : پنجشنبه پنجم اردیبهشت 1392 | 1:57 | نویسنده : وفا فتح اللهی |



تاريخ : پنجشنبه پنجم اردیبهشت 1392 | 1:44 | نویسنده : وفا فتح اللهی |
این ماجرا در خط هوایی TAM اتفاق افتاد

یک زن تقریباً پنجاه ساله ی سفید پوست به صندلی اش رسید و دید مسافر کنارش یک مرد ساهپوست است

با لحن عصبانی مهماندار پرواز را صدا کرد

مهماندار از او پرسید "مشکل چیه خانوم؟"

زن سفید پوست گفت: "نمی توانی ببینی؟ به من صندلی ای داده شده که کنار یک مرد سیاهپوست است، من نمی توانم کنارش بنشینم، شما باید صندلی مرا عوض کنید!"

مهماندار گفت: "خانوم لطفاً آروم باشید، متاسفانه تمامی صندلی ها پر هستند، اما من دوباره چک می کنم ببینم صندلی خالی پیدا می شود یا نه"

مهماندار رفت و چند دقیقه بعد برگشت و گفت: "خانوم، همانطور که گفتم تمامی صندلی ها در این قسمت اقتصادی پر هستند، من با کاپیتان هم صحبت کردم و او تایید کرد که تمامی صندلی ها در دسته اقتصادی پر هستند، ما تنها صندلی خالی در قسمت درجه یک داریم"

و قبل از اینکه زن سفید پوست چیزی بگویید مهماندار ادامه داد: "ببینید، خیلی معمول نیست که یک شرکت هواپیمایی به مسافر قسمت اقتصادی اجازه بدهد در صندلی قسمت درجه یک بنشیند، با اینحال، با توجه به شرایط، کاپیتان فکر می کند اینکه یک مسافر کنار یک مسافر افتضاح بنشیند ناخوشایند هست."

و سپس مهماندار رو به مرد سیاهپوست کرد و گفت: "قربان این به ای معنی است که شما می توانید کیف اتان را بردارید و به صندلی قسمت درجه یک که برای شما رزرو نموده ایم تشریف بیاورید..."

تمامی مسافران اطراف که این صحنه را دیدند شوکه شدند و در حالی که کف می زدند از جای خود قیام کردند.



موضوعات مرتبط: بانه وره

تاريخ : دوشنبه دوم اردیبهشت 1392 | 23:4 | نویسنده : وفا فتح اللهی |